Tatarak

Tatarak zwyczajny (Acorus calamus L.) – gatunek byliny. Pochodzi prawdopodobnie z Indii i Chin, lecz rozpowszechnił się na różne strefy klimatyczne. Do Polski przywieźli go Tatarzy lub Turcy w czasie najazdów. Stąd jego ludowa nazwa: tatarskie ziele. Rośnie w całym kraju nad brzegami jezior, stawów, strumieni, na mokradłach i bagnach. Kłącze tataraku jest silnie aromatyczne, zwłaszcza po przełamaniu — o zapachu cynamonowo- kamforowym. Z kłącza pozyskuje się olejek eteryczny, garbniki, gorycze, śluz, węglowodany, kwasy organiczne i sole mineralne.

Magiczne właściwości. Tatarak jest jedną z roślin biblijnych — wymieniony jako „wonna trzcina“, obok mirry, cynamonu i kasji miał być składnikiem olejku pomazania. Wśród wielu plemion Indian Ameryki Północnej tatarak był bardzo ceniony i powszechnie używany jako lek na niemal każdą chorobę.